Η επεξήγηση των replies που πρόσφατα υιοθέτησε και το facebook

Η ανάρτηση είναι του κυρίου Δημήτρη Κόνταρη, ο οποίος πρόσφατα έγινε μέλος του Linkedin subgroup We Go Web

Όταν κανονίζουμε για καφέ με τη παρέα και στέλνουμε μήνυμα να προσκαλέσουμε κι άλλους συνήθως λαμβάνουμε το μήνυμα: «ποιοί θα είναι;» κι εμείς απαντάμε αναφέροντας τα ονόματα των φίλων που θα είναι στον καφέ.

Το ίδιο γίνεται και στο Twitter. Όταν θέλουμε να απευθυνθούμε σε κάποιον, αναφέρουμε το όνομα του (το username του για την ακρίβεια) ώστε το Twitter να τον ενημερώσει ότι αναφερθήκαμε σε αυτόν. Επίσης, κάποιος που εκδήλωσε ενδιαφέρον να μπορεί να μπει στο προφίλ του και να τον ακολουθήσει η όχι, και τέλος, χρησιμεύει ώστε να ειδοποιηθούν και τα υπόλοιπα μέλη που τον ακολουθούν ώστε να αρχίσει ενδεχομένως ένας διάλογος. Για να επιτευχθούν τα παραπάνω, το Twitter πρέπει να «καταλάβει» ότι αναφερόμαστε σε κάποιον του “δείχνουμε” τον χρήστη που μας ενδιαφέρει. Αυτό το επιτυγχάνουμε, βάζοντας το «@» (at) πριν τη κάθε αναφορά μας σε κάποιον:

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στο Facebook. Όποτε θέλουμε να αναφερθούμε σε κάποιον, βάζουμε «@» και αρχίζουμε να πληκτρολογούμε το username του:

Μόνο που το Facebook, μιμούμενο τη διαδικασία του search, μετά τη πληκτρολόγηση του «@», ξεκινάει να προτείνει users από τις επαφές μας:

Μόλις πληκτρολογήσουμε, η γραμματοσειρά γίνεται μπλε, που υποδηλώνει link το οποίο οδηγεί στο προφίλ του αναφερόμενου χρήστη:

Η διαδικασία «tagging» που αναφέρθηκε είναι ουσιαστικά η ίδια με το «tagging» των φωτογραφιών στο Facebook, μόνο που εκεί είναι πιο απλουστευμένη η διαδικασία λόγω της άμεσης οπτικής επαφής με το πρόσωπο η το αντικείμενο που θα γίνει tag στην εκάστοτε φωτογραφία.

Καλό tagging!