Προς γονείς και ανήλικους για το Διαδίκτυο

Η αφορμή για το ποστ είναι γνωστή σε όλους αλλά δε θα την αναφέρω θεωρώντας πως οποιαδήποτε αναφορά θα καλλιεργήσει ή οπωσδήποτε θα συντηρήσει την μιντιακή έκταση που έλαβε η υπόθεση μίας μάλλον πρωτόγνωρης για τα ελληνικά δεδομένα, παραβατικής συμπεριφοράς, η οποία όμως τολμώ να πω πως ήταν αναμενόμενη.

Αυτές τις ημέρες επίσης έλαβε χώρα και ένα άλλο δυσάρεστο γεγονός ανάμεσα σε ανηλίκους [ούτε αυτό θα αναφερθεί] το οποίο παρουσιάστηκε από τα συμβατικά μέσα με μία έντονη κατάδειξη στο γνωστό κοινωνικό χώρο του διαδικτύου facebook.

Το We Go Web νιώθει την υποχρέωση να λάβει θέση εφόσον απευθύνεται σε γονείς, εκπαιδευτικούς και «πρωτάρηδες» χρήστες, οπότε παραθέτουμε τις απόψεις μας.

Ας δούμε μερικές αλήθειες που είναι δύσκολο να αναιρεθούν από οποιαδήποτε οπτική.

1. Οι χώροι κοινωνικής δικτύωσης είναι ανοικτοί χώροι μεν, με ρυθμίσεις εσωτερικού περιορισμού δε. Αυτό που δεν μπορεί να περιοριστεί [αντιθέτως , πάνω σε αυτό στηρίζεται το μεγαλύτερο μέρος της αξίας του διαδικτύου] είναι το word of mouth. Αυτό δηλαδή, που θα προκληθεί ως συζήτηση από ό,τι έχει δημοσιευτεί και όχι κατ’ανάγκη από ό,τι σας έχουν απευθύνει.

2. Οι άνθρωποι που φέρουν ψευδώνυμα σε χώρους όπου η πλειοψηφία δηλώνει ονοματεπώνυμο είναι εν δυνάμει παραβατικοί σε κοινωνικές συμπεριφορές [απολύτως δικαιολογημένα εφόσον μιλούν με καλυμμένη την συμβατική τους παρουσία]

3. Ό,τι πληκτρολογείται σε έναν χώρο σχολίων ιστολογίου ή στο wall ενός facebook page ή group είναι ορατό σε όλους εις το διηνεκές [φανταστείτε πως η καθημερινή ομιλία μας επαναλαμβάνεται αυτούσια και ακούγεται από όποιον απλώς μας κοιτά στο δρόμο] Ο τρόπος με τον οποίο θα σχολιαστεί αυτό που έχουμε γράψει απαντώντας ή απλά δηλώνοντας κάτι , είναι πέρα από τον έλεγχο μας και οτιδήποτε είναι πέρα από τον έλεγχο μας αλλά φέρει την σφραγίδα της παρουσίας μας , καθίσταται επικίνδυνο ανάλογα με τον τρόπο έκφρασης και την βαρύτητα των λόγων μας.

4. Το διαδίκτυο είναι χώρος εκτόνωσης αλλά όταν αυτή η εκτόνωση συμβαίνει επώνυμα [είτε από αυτόν που εκφράζεται, είτε προς αυτόν για τον οποίο εκφράζεται], αναπόφευκτα –ηθικά τουλάχιστον- θα συναντήσει το δικαίωμα στην άμυνα.

Και συνεχίζουμε με μερικές πολύ απλές συμβουλές

1. Μη γράφεις ό,τι δεν θέλεις να μαθευτεί έστω μόνο από ένα άτομο

2. Μη παρασύρεσαι από την δύναμη που επιδεικνύει κάποιος ακόμα και αν αυτή μοιάζει με θάρρος. Κάνε την διαφορά και κράτησε αποστάσεις.

3. Μη προσπαθείς να λύσεις στο διαδίκτυο προβλήματα της συμβατικής σου ζωής, ειδικά υπό ένταση.

4. Να είσαι επιφυλακτικός με όποιον σε πλησιάζει αλλά παράλληλα διατηρεί μυστική αυτή την προσέγγιση από το προσωπικό διαδικτυακό ή συμβατικό του περιβάλλον.

5. Εάν νιώσεις δυσάρεστα [πόσω μάλλον απειλητικά] από τον τρόπο αντίδρασης κάποιου προς οποιαδήποτε διαδικτυακή σου κίνηση, ενημέρωσε τους γονείς σου και χρησιμοποίησε όλες τις ρυθμίσεις ώστε να τον απομακρύνεις από τους χώρους σου ή να του αφαιρέσεις το δικαίωμα να σου απευθύνεται με τρόπο ορατό στο περιβάλλον σου. Σε κάθε περίπτωση μη μπεις στην διαδικασία διαλόγου, διότι εάν το κάνεις θα συντηρήσεις μία συμπεριφορά εφόσον θα ανταποκρίνεσαι έτσι στο σύνδρομο απόσπασης προσοχής του συγκεκριμένου ανθρώπου.

6. Οι γονείς που βρίσκονται στο διαδίκτυο εν γνώσει των παιδιών τους, ας έχουν υπόψη τους πως δίνουν άμεσο παράδειγμα [έχετε υπόψη σας πως το παιδί σας μπορεί κάλλιστα ακόμα και να παρακολουθεί τις κινήσεις σας μέσα από ένα ψευδώνυμο]

7. Η απάντηση σε κάθε δυσάρεστη κατάσταση είναι ψυχραιμία. Η διαδραστικότητα είναι δύναμη αλλά μπορεί κάλλιστα να καταστεί και αδυναμία.

8. Μην εμπιστεύεστε τα προσωπικά σας [πόσω μάλλον γραπτώς] σε κανέναν. Εννιά φορές στις δέκα, θα το μετανιώσετε.

9. Μη ξεχνάτε πως όση «δύναμη» έχετε εσείς να «εκθέσετε» ένα πρόσωπο ή την συμπεριφορά του, την ίδια ακριβώς «δύναμη» έχει και ο ίδιος για να αμυνθεί ή να αντεπιτεθεί. Κι αν αυτό δεν σας τρομάζει , σκεφτείτε πως ενώ εσείς «επιτίθεστε» [δικαιολογημένα ή όχι] στο διαδίκτυο, υπάρχει πάντα και η συμβατική καθημερινότητα όπου ο στόχος σας μπορεί να αντιδράσει.

10. Είναι αναμενόμενη κατάσταση να δημιουργηθούν εντάσεις ανάμεσα σε γνωστούς και αγνώστους στο διαδίκτυο. Η ωριμότητα έγκειται στο πώς θα απεγκλωβιστείτε από αυτή την ένταση [αναφέρθηκαν παραπάνω οι τρόποι]

11. Γονείς, συζητείστε με τα παιδιά σας για το διαδίκτυο. Ξανά και ξανά. Μην εκπλαγείτε από το πόσα πολλά θα μάθετε αλλά και πόσα περισσότερα μπορεί να προλάβετε.

Τέλος, μη κάνεις το λάθος να πιστέψεις πως στο διαδίκτυο γινόμαστε όλοι διαφορετικοί άνθρωποι επειδή έχουμε περισσότερα μέσα στην διάθεση μας.

Είμαστε ακριβώς οι ίδιοι με περισσότερες δυνατότητες.

Δυνατότητες. Όχι δυνάμεις.

Κι η όποια «μαγκιά» στην επίθεση δεν σημαίνει πως δε θα συναντήσει την ίδια ή ακόμα ισχυρότερη «μαγκιά» στην αντίδραση.

Το διαδίκτυο δεν ανήκει στους μάγκες αλλά στους ευφυείς και ευφυής πολλές φορές είναι αυτός που δε χρησιμοποιεί «δυνάμεις».

Υστερόγραφο

Όσο δύσκολο κι αν είναι να το αποδεχτούμε

«Η διαδικασία της ωρίμανσης είναι αργή: ξεπερνά κανείς το 20ό έτος της ηλικίας του ώσπου να αποκτήσει την ικανότητα να ελέγχει τις αντιδράσεις του και να συμπάσχει με τους γύρω του.»

«Η διαδικασία ανάπτυξης και ωρίμανσης του εγκεφάλου από την αρχή της οντογένεσης στο έμβρυο μέχρι την ενηλικίωση αποτελεί μια εξαιρετικά περίπλοκη διαδικασία η μελέτη της οποίας βρίσκεται στα αρχικά της στάδια. Σύμφωνα με τις ενδείξεις ο εγκέφαλος δεν παύει να αναπτύσσεται και να διαφοροποιείται με το τέλος της εμβρυϊκής ανάπτυξης. Η διαφοροποίηση και ωρίμανση συνεχίζονται και μεταγενέστερα, στη διάρκεια της παιδικής και της εφηβικής ηλικίας. ….  Οι διαφοροποιήσεις στη μορφολογία του εγκεφάλου έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια προσιτές στη μελέτη με τη χρήση απεικονιστικών μεθόδων. Έτσι έχει παρατηρηθεί ότι κατά το πέρασμα από την παιδική στην εφηβική ηλικία υπάρχει ελάττωση της φαιάς και αντίστοιχη αύξηση της λευκής ουσίας σε μετωπιαίες και βρεγματικές περιοχές. Ταυτόχρονα αύξηση έχει παρατηρηθεί του όγκου του οπισθίου τμήματος του μεσολοβίου. Οι αλλαγές αυτές στη μορφολογία του εγκεφάλου οφείλονται κατά τις ενδείξεις στην ανάπτυξη δικτύων και στα δυο ημισφαίρια και σχετίζονται με την αύξηση των γνωστικών ικανοτήτων και των λειτουργιών του λόγου.»