Στο διαδίκτυο δεν υπάρχουν κανόνες πέρα από αυτούς που ορίζει ο καθένας στους χώρους  του σύμφωνα με δική του ηθική απόφαση.

Παρ’όλα αυτά όλοι όσοι κινούμαστε διαδικτυακά μπορούμε να υποστηρίζουμε τις απόψεις μας προτρέποντας με συμβουλές οι οποίες βασίζονται σε όσο πιο οφθαλμοφανή επιχειρήματα είναι δυνατό.

Το We Go Web συμβουλεύει:

1. Μη δημοσιεύετε φωτογραφίες των παιδιών σας στο διαδίκτυο.

Πέρα από την σωστή διαχείριση προσωπικών δεδομένων δικών μας και άλλων πρέπει να λάβουμε υπόψη μας πως τα παιδιά δεν έχουν επιλογή/δικαίωμα λόγου στις διαδικτυακές μας κινήσεις. Όσο κοντά τους κι αν βρίσκεστε , όσο και αν συζητάτε μαζί τους τους κινδύνους του διαδικτύου, η έκθεση ανηλίκων στο διαδίκτυο είναι μία βαριά ευθύνη που δεν πρέπει να απαξιώνεται με οποιοδήποτε άλλοθι.

2. Μη δημοσιοποιείτε τον αριθμό του τηλεφώνου σας.

Όποιος το έχει πράξει πέρα από επαγγελματικούς σκοπούς το έχει μετανιώσει.

Όταν λαμβάνετε μέρος σε διαδικτυακές έρευνες , συνήθως το τηλέφωνο δεν υφίσταται ως επιλογή ή δεν είναι αναγκαία η συμπλήρωση του. Αποφύγετε να δώσετε τέτοια στοιχεία.

3. Μη δημοσιοποιείτε τη διεύθυνση κατοικίας σας.

Όχι μόνο σε κάποιο ειδικό πλαίσιο αλλά και σαν στοιχείο μέσα σε κάποιο σχόλιο. Προστατέψτε την ζωή σας μέσα στο διαδίκτυο όπως θα την προστατεύατε και έξω από αυτό. Σκεφτείτε: αν σας σταματούσε κάποιος στο δρόμο και σας έλεγε “σε ξέρω από τον τάδε. πού μένεις;”  θα του απαντούσατε;

4. Αποφύγετε τη συχνή δημοσίευση του e-mail σας.

Στο facebook , στην επιλογή Privacy Settings- Customise settings μπορείτε να ορίσετε ώστε να βλέπουν το e-mail σας μόνο οι φίλοι σας.

Μη ξεχνάτε επίσης να αλλάζετε κωδικούς τουλάχιστον κάθε έξι με οκτώ μήνες.

5. Μην είστε αδιάκριτοι στους δημόσιους διαδικτυακούς χώρους.

Πέραν του e-mail / προσωπικού μηνύματος κάθε χώρος στο διαδίκτυο είναι δημόσιος. Συνειδητοποιείστε πως οι facebook friends έχουν την έννοια του “κοινού” και όχι την έννοια της “παρέας” και μην αναφέρετε προσωπικά στοιχεία του οικοδεσπότη ή των σχολιαστών εάν τους γνωρίζετε στη συμβατική σας ζωή.

Το Διαδίκτυο δεν διαφέρει από την Καθημερινή σας ζωή σε συμπεριφορές. Μόνο σε δυνατότητες.

Κι αυτό ..μπορεί να γίνει πολύ επικίνδυνο.

Οι ημέρες του spam ..καλά κρατούν, μόνο που όπως όλα τα τεχνολογικά αλλά και κοινωνικά φαινόμενα , το spamming εξελίσσεται [εφόσον αυξάνουν οι δυνατότητες επικοινωνίας και ανταλλαγής πληροφοριών] σε αντίθεση πολλές φορές με τους ίδιους τους spammers οι οποίοι παραμένουν στο επίπεδο βρεφικής νοημοσύνης.

Αναζητήσαμε πληροφορίες για το ενοχλητικό spam κι ενώ οι περισσότεροι έχετε ταυτίσει την έννοια με τα ενοχλητικά e-mail θα εκπλαγείτε [ίσως] με την ευρύτητα του θέματος.

Καταρχήν η ..ετυμολογία.

Μάθαμε πως το Spam ήταν κρέας που δεν χρειαζόταν κατάψυξη αλλά κατέληξε αζήτητο [πηγή], για αυτό κι ένα google search στη λέξη θα σας εμφανίσει εικόνες που αρχικά ξενίζουν.

Ακολούθως διαβάσαμε τον Οδηγό του Ενημερωμένου Καταναλωτή όσον αφορά στις Ηλεκτρονικές Υπηρεσίες και βρήκαμε [στην σελίδα 17] πως αρμόδια υπηρεσία για τα σπαμ δεν είναι η ΕΕΤΤ αλλά η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων.

[Διαβάζοντας τον Οδηγό ευχηθήκαμε κάποια στιγμή στη χώρα μας να διώκονται πραγματικά οι υπεύθυνοι ανεύθυνοι σύμφωνα με όσα αναφέρονται από την Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων]

Στην αναζήτηση μας βρεθήκαμε μπροστά και σε ένα άλλο ενδιαφέρον data sheet το οποίο αναφέρει τόσο την ισχύουσα νομοθεσία όσο και πολλές πληροφορίες γύρω από την βιομηχανία του σπάμινγκ.

Εδώ ήταν που διαβάσαμε πως spam δεν είναι μόνο η αποστολή μηνυμάτων χωρίς να έχετε ερωτηθεί για την παραλαβή τους αλλά και οποιοδήποτε ενημερωτικό μήνυμα παραπέμπει σε σελίδα με διαφημίσεις.

Συγκεκριμένα στη σελίδα 4, αναγράφεται καθαρά: “Έτσι ως spam θεωρούνται και μηνύματα προώθησης υπηρεσιών και σκοπών φιλανθρωπικών ιδρυμάτων, σωματείων, ενώσεων κλπ”

Πριν ολοκληρώσουμε με τις δικές μας παρατηρήσεις, σας προωθούμε στην Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων για περισσότερες πληροφορίες όσον αφορά στις ενοχλητικές [παράνομες] επικοινωνίες/ενημερώσεις καθώς και στη σελίδα Προσφυγής.

Το We Go Web μετά την μικρή έρευνα που διεξήγαγε, πιστοποιεί και διαμηνύει πως,

Spam είναι:

- Το tagging σε Notes του facebook που παραπέμπει σε ιστολόγια με διαφημίσεις

- Η αποστολή οποιουδήποτε μαζικού μηνύματος με εμφανείς τις ηλεκτρονικές διευθύνσεις όλων των παραληπτών [+ χωρίς δυνατότητα αφαίρεσης της ηλεκτρονικής διεύθυνσης ]

- Η συνεχής αποστολή ενημερωτικών μηνυμάτων στο facebook από group σωματείων, εταιρειών κλπ [κρίνουμε πως η αποστολή άνω του ενός μηνύματος στις 15 ημέρες προκαλεί ενόχληση]

- Η συνεχής αναφορά προσώπων [tagging names] στα status του facebook που δύναται να εκθέσει προσωπικά δεδομένα του “στόχου” [εάν δεν έχει κλειστό το wall του]

- Η κατάληψη ενός ποσοστού του twitter timeline άνω του 50% από συγκεκριμένο λογαριασμό

- Η αποστολή μαζικών DM [direct message] στο twitter

- Η αποστολή με e-mail αναρτήσεων ή συνδέσμων σε αυτές

Εν κατακλείδι

το We Go Web τονίζει:

Οτιδήποτε μεταδίδεται με σκοπό τον εκβιασμό επικοινωνίας ή ενημέρωσης, είναι Spam.-

“Συναντήσαμε” το βίντεο που ακολουθεί στους δρόμους του διαδικτύου, κι ενώ μας φάνηκε κάπως υπερβολική η περιστασιακή αναφορά σε θρησκευτικά αποσπάσματα, κρίναμε πως είναι ένα project που πρέπει να διαδοθεί.

Εκτός αυτού, μας έδωσε το ερέθισμα ώστε να ασχοληθούμε και εμείς με τη σειρά μας με κάποιο από τα θέματα που επισημαίνει.

Η αφορμή για το ποστ είναι γνωστή σε όλους αλλά δε θα την αναφέρω θεωρώντας πως οποιαδήποτε αναφορά θα καλλιεργήσει ή οπωσδήποτε θα συντηρήσει την μιντιακή έκταση που έλαβε η υπόθεση μίας μάλλον πρωτόγνωρης για τα ελληνικά δεδομένα, παραβατικής συμπεριφοράς, η οποία όμως τολμώ να πω πως ήταν αναμενόμενη.

Αυτές τις ημέρες επίσης έλαβε χώρα και ένα άλλο δυσάρεστο γεγονός ανάμεσα σε ανηλίκους [ούτε αυτό θα αναφερθεί] το οποίο παρουσιάστηκε από τα συμβατικά μέσα με μία έντονη κατάδειξη στο γνωστό κοινωνικό χώρο του διαδικτύου facebook.

Το We Go Web νιώθει την υποχρέωση να λάβει θέση εφόσον απευθύνεται σε γονείς, εκπαιδευτικούς και «πρωτάρηδες» χρήστες, οπότε παραθέτουμε τις απόψεις μας.

Ας δούμε μερικές αλήθειες που είναι δύσκολο να αναιρεθούν από οποιαδήποτε οπτική.

1. Οι χώροι κοινωνικής δικτύωσης είναι ανοικτοί χώροι μεν, με ρυθμίσεις εσωτερικού περιορισμού δε. Αυτό που δεν μπορεί να περιοριστεί [αντιθέτως , πάνω σε αυτό στηρίζεται το μεγαλύτερο μέρος της αξίας του διαδικτύου] είναι το word of mouth. Αυτό δηλαδή, που θα προκληθεί ως συζήτηση από ό,τι έχει δημοσιευτεί και όχι κατ’ανάγκη από ό,τι σας έχουν απευθύνει.

2. Οι άνθρωποι που φέρουν ψευδώνυμα σε χώρους όπου η πλειοψηφία δηλώνει ονοματεπώνυμο είναι εν δυνάμει παραβατικοί σε κοινωνικές συμπεριφορές [απολύτως δικαιολογημένα εφόσον μιλούν με καλυμμένη την συμβατική τους παρουσία]

3. Ό,τι πληκτρολογείται σε έναν χώρο σχολίων ιστολογίου ή στο wall ενός facebook page ή group είναι ορατό σε όλους εις το διηνεκές [φανταστείτε πως η καθημερινή ομιλία μας επαναλαμβάνεται αυτούσια και ακούγεται από όποιον απλώς μας κοιτά στο δρόμο] Ο τρόπος με τον οποίο θα σχολιαστεί αυτό που έχουμε γράψει απαντώντας ή απλά δηλώνοντας κάτι , είναι πέρα από τον έλεγχο μας και οτιδήποτε είναι πέρα από τον έλεγχο μας αλλά φέρει την σφραγίδα της παρουσίας μας , καθίσταται επικίνδυνο ανάλογα με τον τρόπο έκφρασης και την βαρύτητα των λόγων μας.

4. Το διαδίκτυο είναι χώρος εκτόνωσης αλλά όταν αυτή η εκτόνωση συμβαίνει επώνυμα [είτε από αυτόν που εκφράζεται, είτε προς αυτόν για τον οποίο εκφράζεται], αναπόφευκτα –ηθικά τουλάχιστον- θα συναντήσει το δικαίωμα στην άμυνα.

Και συνεχίζουμε με μερικές πολύ απλές συμβουλές

1. Μη γράφεις ό,τι δεν θέλεις να μαθευτεί έστω μόνο από ένα άτομο

2. Μη παρασύρεσαι από την δύναμη που επιδεικνύει κάποιος ακόμα και αν αυτή μοιάζει με θάρρος. Κάνε την διαφορά και κράτησε αποστάσεις.

3. Μη προσπαθείς να λύσεις στο διαδίκτυο προβλήματα της συμβατικής σου ζωής, ειδικά υπό ένταση.

4. Να είσαι επιφυλακτικός με όποιον σε πλησιάζει αλλά παράλληλα διατηρεί μυστική αυτή την προσέγγιση από το προσωπικό διαδικτυακό ή συμβατικό του περιβάλλον.

5. Εάν νιώσεις δυσάρεστα [πόσω μάλλον απειλητικά] από τον τρόπο αντίδρασης κάποιου προς οποιαδήποτε διαδικτυακή σου κίνηση, ενημέρωσε τους γονείς σου και χρησιμοποίησε όλες τις ρυθμίσεις ώστε να τον απομακρύνεις από τους χώρους σου ή να του αφαιρέσεις το δικαίωμα να σου απευθύνεται με τρόπο ορατό στο περιβάλλον σου. Σε κάθε περίπτωση μη μπεις στην διαδικασία διαλόγου, διότι εάν το κάνεις θα συντηρήσεις μία συμπεριφορά εφόσον θα ανταποκρίνεσαι έτσι στο σύνδρομο απόσπασης προσοχής του συγκεκριμένου ανθρώπου.

6. Οι γονείς που βρίσκονται στο διαδίκτυο εν γνώσει των παιδιών τους, ας έχουν υπόψη τους πως δίνουν άμεσο παράδειγμα [έχετε υπόψη σας πως το παιδί σας μπορεί κάλλιστα ακόμα και να παρακολουθεί τις κινήσεις σας μέσα από ένα ψευδώνυμο]

7. Η απάντηση σε κάθε δυσάρεστη κατάσταση είναι ψυχραιμία. Η διαδραστικότητα είναι δύναμη αλλά μπορεί κάλλιστα να καταστεί και αδυναμία.

8. Μην εμπιστεύεστε τα προσωπικά σας [πόσω μάλλον γραπτώς] σε κανέναν. Εννιά φορές στις δέκα, θα το μετανιώσετε.

9. Μη ξεχνάτε πως όση «δύναμη» έχετε εσείς να «εκθέσετε» ένα πρόσωπο ή την συμπεριφορά του, την ίδια ακριβώς «δύναμη» έχει και ο ίδιος για να αμυνθεί ή να αντεπιτεθεί. Κι αν αυτό δεν σας τρομάζει , σκεφτείτε πως ενώ εσείς «επιτίθεστε» [δικαιολογημένα ή όχι] στο διαδίκτυο, υπάρχει πάντα και η συμβατική καθημερινότητα όπου ο στόχος σας μπορεί να αντιδράσει.

10. Είναι αναμενόμενη κατάσταση να δημιουργηθούν εντάσεις ανάμεσα σε γνωστούς και αγνώστους στο διαδίκτυο. Η ωριμότητα έγκειται στο πώς θα απεγκλωβιστείτε από αυτή την ένταση [αναφέρθηκαν παραπάνω οι τρόποι]

11. Γονείς, συζητείστε με τα παιδιά σας για το διαδίκτυο. Ξανά και ξανά. Μην εκπλαγείτε από το πόσα πολλά θα μάθετε αλλά και πόσα περισσότερα μπορεί να προλάβετε.

Τέλος, μη κάνεις το λάθος να πιστέψεις πως στο διαδίκτυο γινόμαστε όλοι διαφορετικοί άνθρωποι επειδή έχουμε περισσότερα μέσα στην διάθεση μας.

Είμαστε ακριβώς οι ίδιοι με περισσότερες δυνατότητες.

Δυνατότητες. Όχι δυνάμεις.

Κι η όποια «μαγκιά» στην επίθεση δεν σημαίνει πως δε θα συναντήσει την ίδια ή ακόμα ισχυρότερη «μαγκιά» στην αντίδραση.

Το διαδίκτυο δεν ανήκει στους μάγκες αλλά στους ευφυείς και ευφυής πολλές φορές είναι αυτός που δε χρησιμοποιεί «δυνάμεις».

Υστερόγραφο

Όσο δύσκολο κι αν είναι να το αποδεχτούμε

«Η διαδικασία της ωρίμανσης είναι αργή: ξεπερνά κανείς το 20ό έτος της ηλικίας του ώσπου να αποκτήσει την ικανότητα να ελέγχει τις αντιδράσεις του και να συμπάσχει με τους γύρω του.»

«Η διαδικασία ανάπτυξης και ωρίμανσης του εγκεφάλου από την αρχή της οντογένεσης στο έμβρυο μέχρι την ενηλικίωση αποτελεί μια εξαιρετικά περίπλοκη διαδικασία η μελέτη της οποίας βρίσκεται στα αρχικά της στάδια. Σύμφωνα με τις ενδείξεις ο εγκέφαλος δεν παύει να αναπτύσσεται και να διαφοροποιείται με το τέλος της εμβρυϊκής ανάπτυξης. Η διαφοροποίηση και ωρίμανση συνεχίζονται και μεταγενέστερα, στη διάρκεια της παιδικής και της εφηβικής ηλικίας. ….  Οι διαφοροποιήσεις στη μορφολογία του εγκεφάλου έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια προσιτές στη μελέτη με τη χρήση απεικονιστικών μεθόδων. Έτσι έχει παρατηρηθεί ότι κατά το πέρασμα από την παιδική στην εφηβική ηλικία υπάρχει ελάττωση της φαιάς και αντίστοιχη αύξηση της λευκής ουσίας σε μετωπιαίες και βρεγματικές περιοχές. Ταυτόχρονα αύξηση έχει παρατηρηθεί του όγκου του οπισθίου τμήματος του μεσολοβίου. Οι αλλαγές αυτές στη μορφολογία του εγκεφάλου οφείλονται κατά τις ενδείξεις στην ανάπτυξη δικτύων και στα δυο ημισφαίρια και σχετίζονται με την αύξηση των γνωστικών ικανοτήτων και των λειτουργιών του λόγου.»

Εχθές το απόγευμα έτυχε να βρεθούμε μπροστά σε μία έκρηξη οργής χρηστών σε ένα facebook profile για ένα facebook group το οποίο όσο αγνές προθέσεις και αν είχε, θεωρήθηκε επικίνδυνο εφόσον ζητούσε την συλλογή φωτογραφιών ανηλίκων [φωτογραφίες μικρών παιδιών δηλαδή].

Άλλοι έσπευσαν σε Join ώστε να δηλώσουν την αγανάκτηση τους στο wall του facebook group κι άλλοι εξέθεταν τον προβληματισμό τους για τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσαν να αντιδράσουν.

Πριν λίγες ημέρες πάλι, σε τηλεοπτικό σταθμό , η τρομολαγνία της αδαημοσύνης έδωσε τον πηχυαίο τίτλο “μαθητής αυτοκτόνησε μέσω facebook” [λες και μπορεί κάποιος να αυτοκτονήσει μέσω..κουζίνας ή ψυγείου].

Η ερώτηση της δημοσιογράφου προς τον υποτιθέμενα γνώστη “δεν μπορεί να γίνει κάτι για αυτές τις σελίδες;” δυστυχώς δεν προκάλεσε την απάντηση “φυσικά και μπορεί να γίνει κάτι, όμως είναι στο χέρι των χρηστών που αντιλαμβάνονται την ύπαρξη αυτών των επικίνδυνων χώρων ή προθέσεων αλλά δεν ενεργούν όπως θα έπρεπε , όχι σαν άνθρωποι αλλά σαν απλοί χρήστες μιας υπηρεσίας που τους δίνει δεκάδες δυνατότητες.”

Με αυτά τα ερεθίσματα λοιπόν αποφασίσαμε σήμερα να σας δείξουμε τους τρόπους [και τα στάδια] με τους οποίους μπορείτε να αντιδράσετε εάν έτσι κρίνετε πως πρέπει να πράξετε.

Αφαίρεση φίλου

Σίγουρα αυτή η δυνατότητα είναι γνωστή με περισσότερους από έναν τρόπους αλλά εμείς επιδεικνύουμε έναν από αυτούς.

Η επιλογή βρίσκεται κάτω αριστερά στο προφίλ του χρήστη που θέλετε να αφαιρέσετε.

Απομάκρυνση από γκρουπ

Η επιλογή βρίσκεται επάνω αριστερά και ακριβώς κάτω από την εικόνα του γκρουπ.

Απομάκρυνση από σελίδα

Η επιλογή βρίσκεται κάτω αριστερά. Στο ίδιο σημείο βρίσκεται και η δυνατότητα Αναφοράς της Σελίδας με αιτιολόγηση η οποία μάλιστα δίνεται σε ένα πλήθος επιλογών του ίδιου του facebook

Εξηγούμε περισσότερο την Αναφορά στο τέλος της ανάρτησης μας

Αναφορά γκρουπ

Η επιλογή βρίσκεται επίσης κάτω αριστερά

Αναφορά προφίλ χρήστη [τα ίδια ισχύουν για τις σελίδες και τα γκρουπ]

Η επιλογή βρίσκεται κάτω αριστερά και όπως θα δείτε στην μεθεπόμενη εικόνα, είναι διπλή επιλογή.

Block/Report

Βλέπετε πως υπάρχουν αρκετοί λόγοι για τους οποίους το ίδιο το facebook θεωρεί δικαιολογημένη την Αναφορά [π.χ. το ψεύτικο προφίλ, επαναλαμβανόμενες ενοχλήσεις-επιθέσεις κλπ]

Μόλις κάνετε την επιλογή σας, το facebook και πάλι ζητά διευκρινίσεις εφόσον μία Αναφορά είναι πολύ σημαντική κίνηση αλλά οπωσδήποτε υπάρχουν συγκεκριμένοι [και γνωστοί] λόγοι για τους οποίους οι χρήστες πρέπει να προστατεύσουν τον εαυτό τους και τους φίλους τους.

Ακόμα και μετά από αυτή τη δεύτερη δήλωση, ζητά επιπλέον διευκρινίσεις τις οποίες θα πρέπει να δώσετε εσείς πληκτρολογώντας , ανεξάρτητα με τις επιλογές που δίνει το facebook.

Το web είναι προφανώς ένας κόσμος που αν μη τι άλλο μας ευχαριστεί. Ας τον προστατεύσουμε. Άλλωστε προστατεύοντας αυτό, προστατεύουμε εμάς τους ίδιους.