“Συναντήσαμε” το βίντεο που ακολουθεί στους δρόμους του διαδικτύου, κι ενώ μας φάνηκε κάπως υπερβολική η περιστασιακή αναφορά σε θρησκευτικά αποσπάσματα, κρίναμε πως είναι ένα project που πρέπει να διαδοθεί.
Εκτός αυτού, μας έδωσε το ερέθισμα ώστε να ασχοληθούμε και εμείς με τη σειρά μας με κάποιο από τα θέματα που επισημαίνει.
Η αφορμή για το ποστ είναι γνωστή σε όλους αλλά δε θα την αναφέρω θεωρώντας πως οποιαδήποτε αναφορά θα καλλιεργήσει ή οπωσδήποτε θα συντηρήσει την μιντιακή έκταση που έλαβε η υπόθεση μίας μάλλον πρωτόγνωρης για τα ελληνικά δεδομένα, παραβατικής συμπεριφοράς, η οποία όμως τολμώ να πω πως ήταν αναμενόμενη.
Αυτές τις ημέρες επίσης έλαβε χώρα και ένα άλλο δυσάρεστο γεγονός ανάμεσα σε ανηλίκους [ούτε αυτό θα αναφερθεί] το οποίο παρουσιάστηκε από τα συμβατικά μέσα με μία έντονη κατάδειξη στο γνωστό κοινωνικό χώρο του διαδικτύου facebook.
Το We Go Web νιώθει την υποχρέωση να λάβει θέση εφόσον απευθύνεται σε γονείς, εκπαιδευτικούς και «πρωτάρηδες» χρήστες, οπότε παραθέτουμε τις απόψεις μας.
Ας δούμε μερικές αλήθειες που είναι δύσκολο να αναιρεθούν από οποιαδήποτε οπτική.
Εχθές το απόγευμα έτυχε να βρεθούμε μπροστά σε μία έκρηξη οργής χρηστών σε ένα facebook profile για ένα facebook group το οποίο όσο αγνές προθέσεις και αν είχε, θεωρήθηκε επικίνδυνο εφόσον ζητούσε την συλλογή φωτογραφιών ανηλίκων [φωτογραφίες μικρών παιδιών δηλαδή].
Άλλοι έσπευσαν σε Join ώστε να δηλώσουν την αγανάκτηση τους στο wall του facebook group κι άλλοι εξέθεταν τον προβληματισμό τους για τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσαν να αντιδράσουν.
Πριν λίγες ημέρες πάλι, σε τηλεοπτικό σταθμό , η τρομολαγνία της αδαημοσύνης έδωσε τον πηχυαίο τίτλο “μαθητής αυτοκτόνησε μέσω facebook” [λες και μπορεί κάποιος να αυτοκτονήσει μέσω..κουζίνας ή ψυγείου].
Η ερώτηση της δημοσιογράφου προς τον υποτιθέμενα γνώστη “δεν μπορεί να γίνει κάτι για αυτές τις σελίδες;” δυστυχώς δεν προκάλεσε την απάντηση “φυσικά και μπορεί να γίνει κάτι, όμως είναι στο χέρι των χρηστών που αντιλαμβάνονται την ύπαρξη αυτών των επικίνδυνων χώρων ή προθέσεων αλλά δεν ενεργούν όπως θα έπρεπε , όχι σαν άνθρωποι αλλά σαν απλοί χρήστες μιας υπηρεσίας που τους δίνει δεκάδες δυνατότητες.”
Με αυτά τα ερεθίσματα λοιπόν αποφασίσαμε σήμερα να σας δείξουμε τους τρόπους [και τα στάδια] με τους οποίους μπορείτε να αντιδράσετε εάν έτσι κρίνετε πως πρέπει να πράξετε.
Διαχωρίζω τους χρήστες του ελληνικού διαδικτύου στις εξής κατηγορίες:
1. Οι επαγγελματίες [είτε ήρθαν ως επαγγελματίες, είτε μετατράπηκαν σε τέτοιους μέσα από τους χώρους τους]
2. Οι εν δυνάμει επαγγελματίες [όσοι έχουν μία άλφα δημοφιλία και προσπαθούν να την εξαργυρώσουν επαγγελματικά μέσα από την διαδικτυακή τους παρουσία]
3. Οι χρήστες με υψηλή διαδικτυακή συνείδηση [δεν ανήκουν σε καμία από τις δύο προηγούμενες κατηγορίες αλλά γνωρίζουν, μέσα από την δυναμική και μακρά συμμετοχή τους, αρκετούς σκοπέλους του web]
4. Οι «απλοί» χρήστες [κυρίως άνθρωποι με εμπειρία στο ψυχαγωγικό κομμάτι της διαδικτυακής συμμετοχής που λειτουργούν μέσα σε έναν νέο πυρήνα των ήδη υπαρχόντων προσωπικών τους σχέσεων]
Σε αυτή την τελευταία κατηγορία θα ήθελα να αναφερθώ κι ενώ γνωρίζω πως ίσως το κείμενο χαρακτηριστεί δείγμα τρομολαγνίας, αναλαμβάνω την ευθύνη εφόσον καμιά φορά, πρέπει να τρομάξουμε ώστε να συνειδητοποιήσουμε την δική μας ατομική ευθύνη στην δημιουργία επικίνδυνων διόδων μέσω της όποιας έκθεσης της παρουσίας μας.
Τα 15 λεπτά δημοσιότητας στο διαδίκτυο έχουν μεταλλαχτεί σε περιοδικές επαναλήψεις 15 κλικ εφόσον ό,τι υλικό δημοσιεύεται , κυρίως από την προσωπική μας ζωή, βρίσκεται εκεί κάθε φορά που γίνεται η επιλογή πρόσβασης.
Κι όταν κάτι υπάρχει στο διαδίκτυο, είναι Νόμος πως αυτό θα προσπελαστεί με συνειδητό ή όχι τρόπο [είτε εσκεμμένα είτε μετά από κάποια αναζήτηση-πόσοι χρήστες έχουν συνειδητοποιήσει πως το google δίνει αποτελέσματα αναζήτησης σχεδόν από κάθε χώρο στον οποίο βρισκόμαστε εκτός αν μόνοι έχουμε *απαγορεύσει* την πρόσβαση;]
Το κείμενο είναι ακόμα μία εξαιρετική προσφορά στο We Go Web
του κυρίου Ηλία Κουντούπη
Multimedia περιεχόμενο εκ του net προερχόμενο
Podcast: ο όρος podcast εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 2004 και αποτελεί συνδυασμό των λέξεων pod (programming on demand) και broadcast. Πρόκειται για αρχείο σε ηχητική μορφή που θυμίζει ραδιοφωνική εκπομπή, μόνο που σε αυτήν την περίπτωση τους ρόλους του παραγωγού και του εκφωνητή λαμβάνει ο χρήστης και το ρόλο του σταθμού λαμβάνουν ειδικοί online χώροι, όπως το iTunes Store και το PodOmatic.
Οποιοσδήποτε διαθέτει μικρόφωνο για τον ηλεκτρονικό υπολογιστή του μπορεί να δημιουργήσει ένα podcast σε συνδυασμό με τη χρήση συγκεκριμένου software, όπως το Audacity ή το GarageBand. Μια podcast εκπομπή μπορεί να αναπαραχθεί είτε μέσω online players, είτε μέσω προγραμμάτων αναπαραγωγής πολυμεσικών αρχείων όπως το iTunes και το Windows Media Player, είτε μέσω φορητών συσκευών όπως τα mp3 players.
Η θεματολογία ενός podcast βασίζεται καθαρά στους σκοπούς και τις προσδοκίες του δημιουργού του. Δημιουργός ενός podcast μπορεί να είσαι εσύ που διαβάζεις αυτές τις γραμμές, ένας DJ, ένα πρακτορείο ειδήσεων, ένας εκπαιδευτικός οργανισμός ή εταιρίες.
